به گزارش مفدا، با قراردادن این روز در تقویم جهانی، سازمان بین‌المللی کار توجه‌ها را به سوی میلیون‌ها کودکی جلب کرد که در سراسر جهان هر یک به شکلی با کار سخت و خطرناک در گیرند و در این راه بهداشت، آموزش و رشد و سلامت خود را از دست می‌دهند. این قابل درک است که بسیاری از کودکان برای پشتیبانی از خانواده‌های‌شان کار کنند اما هنگامی که آن‌ها مجبور می‌شوند در شرایط بسیار سخت و خطرناک کار کنند و در این راه از مدرسه رفتن باز می‌مانند، سلامت و رفاه‌شان به خطر می‌افتد و باید از این رخداد جلوگیری کرد.

در قانون کار کشورما نیز موضوع کودکان کار پیش‌بینی شده است. ماده ۷۹ کار کودکان زیر ۱۵ سال را ممنوع کرده است اما ماده ۸۰ گفته است، کسانی که ۱۵ تا ۱۸ سال دارند، کارگر نوجوان نامیده می‌شود. یعنی در قانون ما طبق شرایطی کار کودکان به رسمیت شناخته شده است. طبق ماده ۸۰ تا ۸۵ ساعت کارشان کمتر باشد، کار سلامت جسم و روان‌شان را تهدید نکند.

بیشتر کودکان کار و خیابان از قدرت تعامل بالا برخوردارند و کافی است تا در فضای مناسب قرار بگیرند تا بتوانند توانایی‌های خود را در این زمینه نشان دهند.

کودکان کار و خیابان که سر هر چهارراه فال می‌فروشند، اما انگار فال خودشان سیاه است. کسی نیست که به آن‌ها بگوید با این دست‌های کوچک باید مشق بنویسند نه این‌که با دستمال شیشه ماشین‌ها را پاک کنند تا اگر خوش‌شانس باشند، راننده‌ای بی‌حوصله ۵۰۰ تومانی کف دست‌شان بگذارد یا اگر بدشانس باشند به او حرفی بزنند که قلبش بشکند اما نفهمد و برود سراغ ماشین دیگری پشت چراغی که همیشه برایشان قرمز است!